Als u een belegger in vastrentende waarden vraagt om de kredietcyclus te beschrijven, zullen de meesten meteen de vier bekende fasen vermelden: Reparatie, herstel, expansie en neergang. De terminologie kennen is niet moeilijk. De belangrijkere vraag is: waarom is het belangrijk voor de resultaten van de portefeuille?
Kredietcycli zijn een essentiële factoor voor de rendementen in vastrentende waarden. Toch worden ze vaak verkeerd gediagnosticeerd, al te eenvoudig voorgesteld of pas achteraf geïdentificeerd. Hoewel een precieze timing inherent onzeker is, vertonen transities tussen fasen doorgaans terugkerende patronen in kredietspreads, emissiedynamiek, schuldentrends en liquiditeitsomstandigheden.
;
”Bij beleggen in bedrijfsobligaties is het beste moment om risico’s te beheren juist wanneer het onnodig voelt omdat de markten zich comfortabel voelen.
Belangrijker nog dan labels is de evoluerende aard van risico’s, ingebed in elke fase.
Achter elke fase schuilen de herfinancieringsvoorwaarden en de liquiditeitsdynamiek – factoren die rechtstreeks van invloed zijn op de spreadvergoeding, het wanbetalingsrisico en de spreiding over emittenten en sectoren.
Ons researchdocument gaat verder dan de theorie. Het biedt een gedisciplineerd kader om de kredietcyclus te begrijpen en de portefeuilles dienovereenkomstig te positioneren.
Het tekenen van de vier fasen van de cyclus is zeker geen nieuw concept. Belangrijk is echter hoe de analyse van deze stadia wordt gebruikt. De kredietcyclus is geen voorspellingsoefening; het is een kader voor risicobeheer.
Bedrijfsobligaties kunnen rustig aanvoelen omdat het rendement meestal stabiel is. Maar bedrijfsobligaties zijn asymmetrisch: het opwaarts potentieel is beperkt tot de coupon, terwijl het neerwaarts potentieel permanent kan zijn als de fundamentals verzwakken of de liquiditeit verdwijnt.
Krijg sneller informatie met één enkele klik