De komende week is cruciaal, met veel gebeurtenissen die tegelijkertijd plaatsvinden. Een eerste heikel punt blijft natuurlijk de ontwikkeling van de oorlog in Iran en tekenen van vooruitgang op dat front.

Europese aandelen zijn opgeveerd sinds onze vorige Equity Committee op 10 maart, dankzij een aanzienlijke vermindering van de geopolitieke spanningen dankzij een tijdelijk staakt-het-vuren tussen de VS en Iran begin april.

Maart stond vooral in het teken van de schok in het Midden-Oosten, toen de escalatie van het conflict tussen de VS en Iran en de verstoring rond de Straat van Hormuz de energieprijzen scherp deed stijgen en wereldwijd de bezorgdheid over de inflatie opnieuw deed oplaaien.

De financiële markten zijn in een regime terechtgekomen waarin escalatie en de-escalatie niet langer afzonderlijke gebeurtenissen zijn, maar deel uitmaken van een regelmatig patroon. De oorlog in Iran is niet lineair geëvolueerd; hij schommelde, met perioden van intensiteit gevolgd door tijdelijke pauzes, die telkens nieuwe onzekerheid voedden in plaats van een oplossing.

We handhaven een neutraal standpunt ten aanzien van Amerikaanse duration. De onzekerheid rond het conflict, de evolutie van de olieprijzen en de Fed-reactiefunctie pleiten er nog altijd voor om een sterke strategische visie te hebben op nominale overheidsobligaties.

Pas de richting aan, behoud de koers

Beleggers zullen kijken naar de mogelijke heropening van de Straat van Hormuz - en dus naar de olieprijs - terwijl ze de guidance van de bedrijven bestuderen tijdens de Q1 earnings calls.

In een klimaat dat gekenmerkt wordt door veranderende correlaties, macro-economische onzekerheid en opstoten van volatiliteit, worden traditionele portefeuilleconstructies geconfronteerd met toenemende beperkingen. De diversificatievoordelen van aandelen en obligaties zijn minder betrouwbaar geworden, waardoor beleggers op zoek zijn naar nieuwe rendementsbronnen.