In een klimaat dat gekenmerkt wordt door veranderende correlaties, macro-economische onzekerheid en opstoten van volatiliteit, worden traditionele portefeuilleconstructies geconfronteerd met toenemende beperkingen. De diversificatievoordelen van aandelen en obligaties zijn minder betrouwbaar geworden, waardoor beleggers op zoek zijn naar nieuwe rendementsbronnen.

Sinds eind februari werden de wereldwijde kredietmarkten gedreven door het escalerende conflict tussen de VS en Iran en de oplopende spanningen in het Midden-Oosten. Hoewel de geopolitieke risico's niet nieuw zijn, verrasten de markten door de intensiteit en de snelheid van deze episode.

Sinds eind februari worden de wereldwijde markten getroffen door de opflakkerende geopolitieke spanningen in het Midden-Oosten, die een sterke stijging van de olieprijzen teweegbrengen en de inflatievrees doen oplaaien.

De oorlog in Iran en tekenen van een diplomatieke oplossing blijven de belangrijkste aandachtspunten voor beleggers.

Als u een belegger in vastrentende waarden vraagt om de kredietcyclus te beschrijven, zullen de meesten meteen de vier bekende fasen vermelden: Reparatie, herstel, expansie en neergang. De terminologie kennen is niet moeilijk. De belangrijkere vraag is: waarom is het van belang voor portefeuilleresultaten?

Beleggers zullen uitkijken naar de uitkomst van de lopende vredesonderhandelingen.

Nu de oorlog in Iran zijn vierde week is ingegaan, blijven beleggers zich richten op de Straat van Hormuz en de gevolgen daarvan voor de wereldwijde energiestromen.

De wereldwijde macro-economische omstandigheden bleven in februari over het algemeen positief, hoewel de context steeds meer werd bepaald door beleidsonzekerheid en een ongelijkmatigere regionale groeimix.