Waarom werken we samen met bedrijven op het gebied van hun toeleveringsketens?
Hun toeleveringsketens hebben unieke en risicovolle elementen. Deze werden in de kijker gezet door onze grotere engagementscampagne voor toeleveringsketens in het algemeen. Dertig jaar geleden had een fabrikant mogelijk controle over, of zelfs eigendom van, zijn toeleveringsketen tot aan het bouwland of de mijn. Door de globalisering transformeerde dit van geïntegreerde toeleveringsketens naar wereldwijde uitbestedingsnetwerken. De auto-industrie heeft bijvoorbeeld ongelooflijk lange toeleveringsketens, soms wel dertien lagen diep. Luxe merken hebben ketens die meer in de richting van vier of vijf lagen gaan.
Inkoopmanagers leiden een zwaar leven. Er wordt steeds meer toezicht gehouden op de toeleveringsketens, met een hele reeks voortdurend uitbreidende regelgeving, zoals de Franse LDV “loi de vigilance” (wet inzake waakzaamheid) uit 2017, de EU-brede CSDDD / Corporate Sustainability Due Diligence Direct (Due diligence-richtlijn voor bedrijven op het gebied van duurzaam ondernemen), de Britse Modern Slavery Act (2015) en de Duitse LkSG-wet inzake due diligence voor toeleveringsketens (2023).
Wat we een ‘keten’ noemen, lijkt in de meeste sectoren meer op een soort mozaïek, met veel inputs en soms veel leveranciers voor elke input. Tegelijkertijd zorgen tarieven en andere geopolitieke omwentelingen voor een nieuwe chaos.
Waarom specifiek luxegoederen?
Het beleggingsrisico is enorm. De waarde ligt in het merkimago. Hoe hoger de prijs, hoe meer risico.
Hoe verhoudt de samenwerking met luxegoederenbedrijven zich tot andere sectoren?
Paradoxaal genoeg zijn de luxegoederenbedrijven erg terughoudend om informatie vrij te geven, maar toch dankbaar voor elke discrete hulp die we kunnen bieden.
Stel u voor dat een chocoladebedrijf samenwerkt met een non-profitorganisatie om te controleren of er geen kinderen worden ingezet voor het oogsten van cacaobonen op de boerderijen van hun leveranciers. Consumenten van chocolade zouden dit waarschijnlijk toejuichen, wat gunstig zou zijn voor het merkimago. Bedenk nu eens hoe klanten zouden reageren als een luxegoederenbedrijf hetzelfde zou doen – gewoon proberen te bevestigen dat hun toeleveringsketen ‘schoon’ is. De reactie van een klant zou waarschijnlijk zijn: ‘bedoelt u dat u dat nog niet weet?’
Zijn hun leveranciers allemaal zo verschillend?
Hoewel elke branche en elk bedrijf specifieke verschillen hebben, zijn er een aantal zaken waar u rekening mee moet houden. Hoewel dit niet uniek is voor luxegoederen, kan het totale aantal leveranciers behoorlijk groot zijn. We spraken met een luxegoederenbedrijf dat meer dan 2.000 leveranciers voor grondstoffen heeft waarvoor certificatie en controle vereist is. In veel gevallen hebben luxegoederenbedrijven alleen zicht op de eerste laag leveranciers, wat ook weer niet uniek is, maar het imagorisico is enorm. En in tenminste één geval heeft die toeleverancier van de eerste laag een valse verklaring afgelegd en werd in de pers onthuld dat de leveranciers van deze toeleverancier gebruik maakten van kinderarbeid.
Kan technologie helpen?
Ja! Blockchain-oplossingen kunnen worden gebruikt om materiaal te volgen. Zo kan een baal katoen die bij een gecertificeerd bedrijf wordt geoogst een label krijgen, of een ‘Bale ID’, dat door de hele keten kan worden gescand en gevolgd.
Stable Isotope Testing is een andere interessante technologie. Door organische producten, zoals groente, vlees, leer, wol of katoen, te testen, kan het lokale klimaat, water en bodem worden herkend en zo de herkomst zeer nauwkeurig worden bepaald. Maar er zijn enkele beperkingen: zo kunnen sommige balen katoen uit verschillende regio's worden gecombineerd, of zijn er restvezels achtergebleven in verwerkingsapparatuur. Hierdoor kunnen de resultaten vertekend zijn.
Zijn er concrete samenwerkingen die u op dit moment kunt bekendmaken?
De inspanningen die we hebben gedaan om de opdracht voor de levering van jasmijn te onderzoeken, werpen hun vruchten af. Bij het oogsten van grondstoffen voor parfum, zoals jasmijn- en rozenbloemen, wordt vaak gebruik gemaakt van kinderarbeid. Dit mensenrechtenthema kwam aan de orde in een documentaire van de BBC, een nachtmerrie voor het merkimago en de aandeelhouderswaarde.[1] Kinderarbeid bij de productie van ingrediënten is moeilijk te identificeren, er is veel minder controle, aangezien 60% van alle kinderarbeid in de landbouw plaatsvindt.[2] Jasmijnbloemen moeten 's nachts of 's morgens vroeg worden geplukt (bijvoorbeeld 3 uur 's ochtends). Met stukloon voor migrantengemeenschappen of afgelegen gemeenschappen is kinderarbeid aantrekkelijk toe te passen en moeilijk op te sporen.
De non-profit Fair Labor Association heeft ons en andere vermogensbeheerders voorgesteld aan belangrijke contactpersonen, zoals inkoop- en mensenrechtenmanagers bij tien internationale parfum- en cosmeticabedrijven en hun Tier 1-leveranciers. We organiseerden een workshop om onze bezorgdheid als belegger te uiten, wat leidde tot een constructieve dialoog tussen alle deelnemers over de uitdagingen en mogelijkheden. We volgden deze op met brieven aan senior managers van bedrijven en legden uit wat we als belegger verwachtten. In twee gevallen heeft dit tastbare resultaten opgeleverd. Het ene cosmeticabedrijf breidt zijn programma's voor de beoordeling van de impact op de mensenrechten uit naar meer risicovolle materialen, terwijl het andere zijn gedragscode voor leveranciers en zijn programma voor leveranciersaudits aanscherpt.
Deze ervaring was een succes, dus samen met de FLA en een andere vermogensbeheerder hebben we besloten om een pilotinitiatief te lanceren om luxemerken te blijven boeien, maar ook om uit te breiden naar kleding- en schoenenmerken.
Wat is onze conclusie?
Het mysterie rond luxegoederen onthullen kan de illusie verstoren. ‘Transparantie’ is niet hoe deze merkbeelden zijn opgebouwd, en het druist in tegen de mindset en cultuur van deze bedrijven. Beleggingsbeheerders moeten dus de juiste aanpak vinden om andere belanghebbenden op diplomatieke wijze bij het proces te betrekken.
Naar onze mening zal het gebruik van de expertise en contacten van een sterke NGO, in combinatie met een hoge mate van vertrouwelijkheid, tastbare resultaten opleveren die de prestaties van deze merken op het gebied van risico's in de toeleveringsketen zullen verbeteren.
[1] 2 juni 2024. BBC World Service - The Documentary, Perfume’s dark secret. Geraadpleegd op 29 januari 2026.
[2] Child labour in agriculture | International Labour Organization. Geraadpleegd op 29 januari 2026
Wil u meer weten?
Merkwaarden: Risico's van luxegoederen ontrafelen
Meer over het analyseren van dit sluimerende risico vindt u in onze nieuwe White Paper over de toeleveringsketens van luxegoederen