In een recent Explore-webinar deelden CIO bij Candriam Nicolas Forest, samen met Chief Economist Florence Pisani, Co-Global Head of Equity Management Johan Van der Biest en Head of Emerging Markets Equities Paulo Salazar, hun mening over de impact van de sluiting van de Straat van Hormuz, het algemene gevoel van de markten en verkende ze de trends in alle aandelen waarvan we ons bewust moeten zijn. De discussie wees op een markt die veerkrachtig is gebleven, maar ook op een wereld waar de inflatierisico's en de verstoring van het aanbod groot zijn, en de waarderingsdiscipline nog steeds van belang is.
CIO-perspectief – Een maand in het conflict
Een maand in het conflict valt één woord op: de-escalatie. De markten hebben weken van escalatie, wapenstilstand, blokkades en terugval achter de rug, maar risicovolle activa blijven dicht bij hun hoogste niveau van het jaar: de aandelenmarkten zijn sterk gebleven; de kredietspreads blijven krap. Op het eerste gezicht lijken de markten door de geopolitieke schok heen te kijken.
Die veerkracht mag niet overal worden verward met comfort. De rente op langlopende obligaties blijft hoog en de inflatieverwachtingen zijn gestegen. Dit creëert een opvallend contrast: risicovolle activa houden goed stand, terwijl de rente nog steeds een moeilijkere inflatiecontext weerspiegelt. Dat is belangrijk omdat hogere inflatie het leven ingewikkelder maakt voor zowel centrale banken als overheden. Het monetair beleid wordt moeilijker te sturen. Het begrotingsbeleid heeft steeds minder beweegruimte.
De winstcijfers helpen verklaren waarom de aandelenmarkten veerkrachtig zijn gebleven. In tegenstelling tot de scherpe daling van de winstverwachtingen die volgde op de tariefaankondigingen van de Amerikaanse president Donald Trump op “Bevrijdingsdag”, heeft dit conflict niet dezelfde ineenstorting van de prognoses teweeggebracht. Energie, materialen en onderdelen van technologie blijven de winstverwachtingen ondersteunen, wat de markten helpt om de schok op te vangen.
De belangrijkste les is om je niet te laten meesleuren van de ene krantenkop naar de andere. In snel veranderende markten doen langetermijnovertuigingen er meer toe dan ruis. Daarom blijft de nadruk liggen op de gebieden waar de structurele trends nog intact lijken en waar de markten de duurzaamheid van de winsten wellicht onderschatten.
Macro-economische vooruitzichten – Spanningen in de Straat van Hormuz en mogelijke economische gevolgen
De wereldeconomie is veerkrachtiger gebleken dan verwacht. De arbeidsmarkten in de VS en Europa blijven solide, en recente gegevens wijzen erop dat de groei zich in het eerste kwartaal heeft doorgezet. Instellingen als het IMF en de OESO hebben hun prognoses slechts licht naar beneden bijgesteld. Die veerkracht hangt echter af van één belangrijke aanname: de ontwrichting in de Straat van Hormuz is van korte duur.
Deze Straat is niet zomaar een olieroute. Ongeveer 20% van de wereldwijde olie- en gasstromen stroomt er doorheen[1], maar de impact reikt veel verder dan energie. De energieprijzen voeden zich met veel industriële grondstoffen en voedselprijzen. Meststoffen, zwavel en helium zijn aangetast. Als verstoringen aanhouden, zal dit leiden tot bredere spanningen in de toeleveringsketen. Vroege tekenen van spanning zijn al zichtbaar in zowel de markt voor vliegtuigbrandstof als die voor scheepsbrandstof.
De hamvraag is niet of het verkeer zal normaliseren, maar hoe snel. Strategische reserves en omleidingen kunnen tijdelijk soelaas bieden, maar ze kunnen de normale stromen niet volledig vervangen. Een korte verstoring is beheersbaar. Een langere periode zou de inflatie hoger stuwen, het vertrouwen verzwakken en de groei wezenlijk beïnvloeden.
Een langzaam normalisatiescenario lijkt waarschijnlijker dan een snel herstel. De politieke onzekerheid blijft groot, en zelfs na een akkoord zal normalisering tijd kosten. De wereldeconomie is niet ingestort, maar is in grotere mate blootgesteld aan een aanhoudende aanbodschok.
Aandelen – Over de krantenkoppen heen kijken naar langetermijnovertuigingen
Het pleidooi voor technologie blijft constructief, maar de focus verschuift van puur momentum naar selectiviteit. De sterke winstgroei blijft de sector ondersteunen, deels geholpen door de aanhoudende investeringen in AI-infrastructuur. Deze investeringen werken momenteel door tot de omzetcijfers in het hele ecosysteem, waardoor het verhaal verder gaat dan de verwachtingen en tastbare resultaten oplevert.
Tegelijkertijd zijn de markten genuanceerder geworden. De waarderingen zijn genormaliseerd in delen van de sector, vooral in de softwaresector, waar de recente zwakke prestaties interessantere instapmomenten hebben gecreëerd. Dat opent kansen, maar niet over de hele linie. Sommige segmenten worden geconfronteerd met een echte verstoring door AI, terwijl andere gepositioneerd zijn om ervan te profiteren.
AI blijft een belangrijke drijfveer, maar is niet de enige. De goedkeuring bevindt zich nog in een vroeg stadium, wat wijst op een verder opwaarts potentieel in de loop der tijd. Beperkingen zoals de toegang tot elektriciteit, water en financiering kunnen echter het tempo van de uitbreiding bepalen en moeten nauwlettend worden gevolgd.
De vooruitzichten vragen dan ook om meer discriminatie. Gebieden als cybersecurity vallen op, waar de vraag sterk blijft en AI eerder een enabler dan een bedreiging is. De kansen in aandelen zijn nog steeds aantrekkelijk, maar het gaat niet langer om een brede blootstelling. Het gaat erom vast te stellen waar de winst veerkrachtig blijft en waar structurele groei kan worden bestendigd.
Opkomende markten – Winnaars en verliezers
Als een grote olieschok wordt vermeden, kan dit conflict op middellange termijn een zwakkere dollar tot gevolg hebben. Dat zou een belangrijke verschuiving betekenen voor de opkomende markten. Centrale banken diversifiëren hun reserves, de handel wordt steeds meer in andere valuta’s gevoerd en China positioneert zich als een betrouwbaardere partner. In dat klimaat lijken aandelen uit opkomende markten goed geplaatst.
De waarderingen versterken de zaak. Aandelen uit de opkomende markten blijven aantrekkelijk in vergelijking met de ontwikkelde markten, terwijl de instroom in de portefeuille erop wijst dat beleggers beginnen te reageren. Ook de context van de energiesector is van belang. Energiezekerheid is strategischer geworden en ondersteunt zowel traditionele energieproducenten als hernieuwbare energiebronnen, waarvan het concurrentievermogen verbetert wanneer de olieprijzen hoog blijven.
Technologie is nog een belangrijke drijfveer. De opkomende markten zijn niet langer een verhaal van één land. De opportuniteiten zijn breder: Taiwan, Korea en India, waarbij technologie nu de grootste sector is. AI-investeringen door Amerikaanse leiders voeden nu al de winstgroei van Aziatische technologiebedrijven, waarvan er veel nog steeds met een korting handelen ten opzichte van Amerikaanse sectorgenoten.
China vraagt om een meer selectieve aanpak. De groei is vertraagd en de bredere context blijft ongelijk, maar de kansen blijven bestaan. Sectoren zoals halfgeleiders, robotica en geavanceerde maakindustrie blijven een sterk momentum vertonen. In de opkomende markten ligt de kans volgens ons minder in de brede blootstelling en meer in een zorgvuldige aandelenselectie.